Rol voor het hele verlangen · Opgave 3.1–3.3
Aanjager
Jij bent: iemand met ervaring in zorg, HR, campagnes of verandermanagement, die systemen kent maar de mens erachter nooit uit het oog verliest.

Verlangen 3 · Herstelde harten
Eén op de vier Nederlanders krijgt een psychische aandoening. Veel daarvan vangen we samen op, dichtbij.
Het probleem
De psychische druk stijgt al vijftien jaar, bij jongeren het hardst: meer dan 40% voelt zich structureel gestrest. Toch zoekt het merendeel geen hulp. Stigma, wachtlijsten en een cultuur die kwetsbaarheid afstraft houden mensen buiten zicht.
De onderlaag
De crisis van binnen is geen toeval. Vier krachten versterken elkaar: een prestatiecultuur, een taboe dat mensen weghoudt bij hulp, te weinig innerlijke grond, en een versnipperd systeem.
zelfsturing en presteren domineren; kwetsbaarheid tonen voelt als een risico
stigma is niet alleen moreel, maar een toegankelijkheidsprobleem: het houdt mensen weg bij hulp
te weinig ruimte voor innerlijke ontwikkeling legt een fundament van fragiele identiteit
ggz, sociaal domein, huisarts en onderwijs werken langs elkaar, en de kwetsbaarsten vallen ertussen
Hypernerveuze prestatiecultuur
zelfsturing en presteren domineren; kwetsbaarheid tonen voelt als een risico
Taboe en schaamte
stigma is niet alleen moreel, maar een toegankelijkheidsprobleem: het houdt mensen weg bij hulp
Vroeg verlies van innerlijke grond
te weinig ruimte voor innerlijke ontwikkeling legt een fundament van fragiele identiteit
Systeemfragmentatie
ggz, sociaal domein, huisarts en onderwijs werken langs elkaar, en de kwetsbaarsten vallen ertussen
Wat als we niet wachten tot het misgaat, maar mentale gezondheid weer een gedeelde zaak maken, dichtbij, vóór de crisis?
Ons verlangen voor
2035
Mentale gezondheid is geen taboe meer: mensen praten erover op het werk, thuis, in de kerk en op school. Wie een gebroken binnenste draagt, herstelt niet alleen in de behandelkamer, maar in gemeenschap.
Meetbaar: het aandeel dat tijdig hulp zoekt stijgt van 10% naar 25%, en het zelfdodingscijfer bij mannen daalt met 15%.
Projecten
We organiseren al. Doe mee. Hieronder de lopende initiatieven.
Opgaven
Wat schuurt: Er staan bijna 109.000 mensen op een ggz-wachtlijst, met een gemiddelde wachttijd van 24 weken. Veel mensen in de specialistische ggz hebben eigenlijk schuldhulp, rouwbegeleiding of buurtsteun nodig. Slechts 37% krijgt overbruggingshulp tijdens het wachten.
De opgave: Lichte klachten worden in de buurt opgevangen: inloophuizen, buurthuiskamers, verenigingen en kerken als erkende eerste lijn, met een verkennend gesprek als standaard ingang. De ggz is er voor wie echt medische behandeling nodig heeft.
Vacatures
Rol voor het hele verlangen · Opgave 3.1–3.3
Jij bent: iemand met ervaring in zorg, HR, campagnes of verandermanagement, die systemen kent maar de mens erachter nooit uit het oog verliest.
Rol voor opgave 3.3
Jij bent: een marketeer, sportbestuurder of HR-professional die mannen weet te bereiken.
Het binnenste van Nederland verdient meer dan een wachtlijst.
Wat zoeken we
Verlangen 3 is geen project van één organisatie, maar een beweging van burgers, organisaties en gemeenschappen die geloven dat Nederland beter kan. Niet door harder te werken, maar door dieper te leven.
Maken kwetsbaarheid tot norm op school, werk en in de buurt.
Gemeenten, VWS, NZa en verzekeraars die de netwerken versnellen en sociaal kapitaal erkennen als zorg.
Die preventie en gemeenschapssteun structureel mogelijk maken naast de curatieve ggz.
Voor de stigma-attitudemonitor en onderzoek naar karaktervorming en gezondheidskloven.
Media en makers die verantwoord en normaliserend over mentale gezondheid berichten.
Die als volwaardige partners hoop en herstel dichtbij brengen.
Kerken, sportclubs, herstelacademies en mannenbewegingen als cultuurbouwers en vroegsignaleerders.
Nieuws en inzichten
Er zijn nog geen artikelen gekoppeld aan dit verlangen.
Verdieping
Drie documenten die de urgentie onderbouwen, de strategie uiteenzetten en de toekomstvisie schetsen.
Analyse · Urgentie
De psychische druk stijgt al vijftien jaar terwijl de toegang tot hulp stagneert. Vier krachten houden de crisis in stand: prestatiecultuur, taboe, vroeg verlies van grond en systeemfragmentatie.
Strategie
Van een samenleving die prestaties telt naar een samenleving die mensen kent.
Visie 2035
Van een samenleving die prestaties telt naar een samenleving die mensen kent.
Contact
Vertegenwoordig je een organisatie, wil je als professional bijdragen of ben je gewoon nieuwsgierig? Neem gerust contact op.
Doe mee →